Jesteś tutaj:
moje konto luxmed
EN
Jesteś tutaj:  Dla Pacjenta » Artykuły
Dostosuj czcionkę: A A A
Artykuły

Badania Dopplerem - choroby żył

Niektórzy nazywają ją chorobą klasy ekonomicznej, ponieważ często pojawia się u osób, które wiele godzin spędzają w jednej pozycji, np. przy biurku, komputerze. Inni mówią o niej „bezobjawowy zabójca”, bo w większości przypadków nie daje żadnych sygnałów, a najcięższe odmiany tej choroby mogą kończyć się amputacją kończyny lub zgonem.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która obejmuje zakrzepicę żył głębokich i jej powikłanie - zatorowość płucną, w Polsce dotyka blisko 50 tys. pacjentów rocznie. Może rozwinąć się bardzo szybko i w krótkim czasie doprowadzić do katastrofalnych skutków.

Dlaczego zakrzepica żył jest tak groźna?

Przede wszystkim dlatego, że wszystko dzieje się dość szybko i często bezobjawowo szczególnie w początkowej fazie choroby. Fragmenty zakrzepu, oderwane z żył głębokich, przedostają się do tętnicy płucnej lub jej mniejszych odgałęzień, zamykając światło tętnicy. Gdy pojawia się duszność, zatrzymanie krążenia, ostry ból w klatce piersiowej, odkrztuszanie krwią - diagnoza i pomoc musi być natychmiastowa. Od tego zależy życie pacjenta.

Co sprawia, że w żyłach tworzą się zakrzepy krwi?

Choroba uwarunkowana jest przez łączne występowanie odpowiednich czynników ryzyka: wewnętrznych (genetycznych) i zewnętrznych (nabytych). Kiedy w żyłach tworzą się niebezpieczne dla życia zakrzepy, zwykle ma na to wpływ kilka przyczyn ze sobą połączonych: unieruchomienie (szczególnie po urazach kończyn dolnych), leki hormonalne, głównie antykoncepcyjne, palenie papierosów, ale także inne choroby, jak nadkrzepliwość krwi wrodzona lub nabyta, nowotwory. Ponad połowa wszystkich przypadków zakrzepowo-zatorowych jest spowodowana przez czynniki genetyczne. Szczególnie, jeśli choroba występuje przed ukończeniem 45 roku życia i przebiega bez zauważalnego udziału czynników zewnętrznych.

Jest kilka postaci zakrzepicy. W zależności od miejsca, w którym powstaje zakrzep, mówimy o zakrzepicy dystalnej i proksymalnej. Zakrzepica dystalna zwykle dotyczy okolic łydki, występuje zazwyczaj bolesność i obrzęk goleni. Nasilenie dolegliwości może być niewielkie a czasem choroba może przebiegać bezobjawowo. Ryzyko zatorowości płucnej przy tej odmianie nie jest duże, chyba, że schorzenie się rozwija i dochodzi do zakrzepicy proksymalnej. Ta druga postać jest bardziej niebezpieczna, ponieważ niesie duże zagrożenie zatorowością płucną. Zakrzepica proksymalna dotyczy żyły podkolanowej, żył udowych, biodrowych i żyły głównej dolnej. Dochodzi wówczas do obrzęku i bolesności łydki oraz uda.

Ostrą postacią masywnej zakrzepicy żył odprowadzających krew z kończyny jest tzw. obrzęk bolesny. W tym przypadku dochodzi zwykle do masywnego obrzęku całej kończyny połączonego z jej niedokrwieniem i dużymi dolegliwości bólowymi. Stan taki wymaga koniecznie intensywnego leczenia w warunkach szpitalnych.

Czym jest zespół zakrzepowy?

To jedno z najczęstszych powikłań żylnej choroby zakrzepowo – zatorowej. Pojawić się może w okresie do dwóch lat od zachorowania i stopniowo rozwija się przez lata. Choroba spowodowana jest trwałym uszkodzeniem zastawek żylnych po przebytej zakrzepicy, co powoduje refluks ( cofanie się krwi) oraz nawracający zastój krwi w żyłach. Zmiany chorobowe dotyczą żył, tkanki podskórnej i skóry. W przebiegu tej choroby mogą powstać żylaki, zmiany na skórze, a  szczególnie uciążliwe są występujące w tych okolicach, trudno gojące się owrzodzenia, które mogą powodować krwawienia o różnym nasileniu, Rozwija się przewlekła niewydolność żylna.

Mówi się, że zakrzepica to bezobjawowy zabójca. Jednak pacjenci z tą chorobą skarżą się na obrzęki, bóle łydek, itp. Są więc objawy, czy ich nie ma?

Chory nie ma świadomości, iż w jego żyłach tworzą się zakrzepy, dlatego proces może się rozwijać bezkarnie i prowadzić do najcięższego stadium. Ponieważ choroba żylno-zakrzepowa dotyczy przeważnie kończyn dolnych, u części pacjentów pojawia się ból łydki podczas chodzenia, może wystąpić obrzęk, zaczerwienienie lub uczucie „przegrzania” nogi, ból przy ucisku, a nawet stan podgorączkowy lub gorączka. Takie objawy powinny skłonić do szybkiej wizyty u lekarza, ponieważ mogą świadczą o tym, że choroba zaczyna się już rozwijać.

Wczesna diagnostyka i tym razem okazuje się nieoceniona. Jakie badania można wykonać, by w porę rozpoznać chorobę?

Rozpoznanie zakrzepicy jest możliwe dzięki badaniu USG naczyń, wykorzystującym tzw. zjawisko Dopplera. To niezastąpione badanie w diagnostyce zaburzeń układu krążenia i oceny jego drożności. Umożliwia obejrzenie przepływu krwi w tętnicach i żyłach. Pozwala na ocenę wnętrza, ścian i otoczenia naczyń krwionośnych. Podczas badania, lekarz ma możliwość obserwacji ewentualnych miejsc zwężeń czy przeszkód, jakimi są np. skrzepy krwi.

Badaniu USG naczyń krwionośnych powinny systematycznie poddawać się osoby, które przebyły już zakrzepicę żylną oraz pacjenci po schorzeniach neurologicznych, po urazach kończyn, zawałach, u których stwierdzono zmiany miażdżycowe, nadciśnienie, ale też nałogowi palacze i kobiety przyjmujące środki antykoncepcyjne.

Pamiętajmy jednak, że badanie Dopplerem rozpoznaje już istniejące nieprawidłowości, nie ocenia natomiast predyspozycji do wystąpienia choroby. Taka możliwość pojawiła się w ostatnim czasie dzięki badaniom laboratoryjnym.

Genetycznie uwarunkowaną skłonnością do powstania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej jest trombofilia wrodzona. Obecnie istnieje możliwość badania wrodzonych czynników (określenia skłonności genetycznej) mogących doprowadzić do choroby zakrzepowo-zatorowej, takich jak mutacji genu czynnika V (cz.V Leiden), genu protrombiny oraz niedoboru antytrombiny, białka C i S.

Badanie wykonywane z krwi, wskazane jest u pacjentów których doszło do zakrzepicy przed 45 rokiem życia bez obecności zewnętrznych czynników ryzyka, przy braku wrażliwości na leczenie heparyną natomiast z dodatnim wywiadem rodzinnym oraz przy nawrotowych poronieniach o niewyjaśnionej etiologii. Badanie takie należałoby wykonać również u kobiet przed rozpoczęciem przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych lub przed rozpoczęciem hormonalnej terapii zastępczej.

Dzięki takiemu badaniu można ustalić predyspozycje do wystąpienia choroby i podjąć odpowiednie działania, by nie dopuścić do jej rozwoju.

Badania Dopplerem można wykonać w pracowniach naczyniowych Luxmed, badania mutacji czynnika Leiden prowadzone są w tylko w laboratorium Luxmed przy ul. Radziwiłłowskiej 5.

Rozpocznij rozmowę