Diagnoza ortoptyczna

Brak

Ortoptyści to specjaliści zajmujący się diagnozowaniem wszystkich rodzajów zeza, niedowidzenia, zaburzeń obuocznego widzenia mogą też prowadzić rehabilitację układu wzrokowego (ćwiczenia ortoptyczne). Podczas porady zostaną wykonane wszystkie opisane testy diagnozy ortoptycznej.

Diagnoza ortoptyczna obejmuje:

• Ocena ruchów oczu.
• Badanie ostrości widzenia do dali i bliży.
• Cover test (test zasłaniania) – to jedno z najprostszych, a jednocześnie najważniejszych badań.
  Test wykonywany jest na trzy sposoby: jednostronne zakrycie i odkrycie oczu, naprzemienne zakrywanie oczu i Pryzmatyczny Cover Test (pryzmatyczny cover test (PCT)).
  Wyrównawcze ustawienie głowy (WUG) – próba kompensacji przez organizm problemów z widzeniem obuocznym lub zezem. Pacjent tak ustawia głowę, aby zredukować lub uniknąć dwojenia obrazu.
• Badanie kąta zeza i obuocznego widzenia na synoptoforze.
• Jednoczesna percepcja – zdolność mózgu do odbierania i interpretowania obrazów pochodzących z obu oczu, umożliwia mózgowi scalanie dwóch nieco różniących się obrazów w jeden spójny obraz.
• Fuzja i zakresy fuzji – połączenie obu wrażeń jednoocznych we wspólny obraz obuoczny.
• Stereopsja – zdolność postrzegania głębi.
• Badanie konwergencji – konwergencja to proces, w którym obie gałki oczne jednocześnie zwracają się ku sobie, tak aby ich osie wzrokowe przecinały się w punkcie obserwowanego obiektu. To ta umiejętność o której potocznie mówimy „robienie zeza”.
• Test Muchy – pozwala sprawdzić głębokość percepcji stereoskopowej.
  Dzięki temu badaniu można wykryć m. in. tzw. „leniwe oko” czyli osłabioną zdolność widzenia w jednym oku. Odpowiednie szybkie wykrycie umożliwia wprowadzenie leczenia i ćwiczeń mięśni oka.
  Podczas przeprowadzania Testu Muchy pokazuje się za pomocą okularów polaryzacyjnych powiększony wizerunek muchy, który przy poprawnym rozpoznaniu jest trójwymiarowy ze skrzydełkami uniesionymi ponad tabliczkę testową.
• Test TNO- służy do oceny widzenia obuocznego i percepcji głębi, wykorzystujący czerwono-zielone specjalne okulary i serię tablic ze stereogramami punktów przypadkowych (losowych). Pozwala ocenić, czy mózg potrafi prawidłowo łączyć obrazy z obu oczu, wykrywając zaburzenia takie jak niedowidzenie i zez, które upośledzają widzenie obuoczne.
• Test Worhta do bliży – test służący do oceny widzenia obuocznego, tłumienia lub obecności zeza w warunkach bliży wzrokowej.
• Test Langa – to prosty i szybki test diagnostyczny używany do oceny stereopsji, czyli zdolności widzenia przestrzennego.
  Wykorzystuje specjalną kartę z trójwymiarowymi obrazami, które są widoczne tylko wtedy, gdy oczy działają prawidłowo i współpracują ze sobą (karta zawiera wzory punktowe lub linie, które są tak zaprojektowane, aby tworzyć trójwymiarowy obraz).
• Diplopia patologiczna – pozwala określić, czy Pacjent dwoi obraz. Diagnostyka polega na zebraniu wywiadu.
• Diplopia fizjologiczna – ocena diplopii fizjologicznej pozwala ocenić widzenie obuoczne.
  Małe dzieci zgłaszają rodzicom widzenie podwójne. Kiedy test zostanie wykonany, jesteśmy w stanie stwierdzić czy dwojenie jest efektem zaburzeń, czy fizjologii.