Przeziębiony pęcherz – jak leczyć?
Przeziębiamy go najczęściej latem. Odczuwamy wtedy charakterystyczne nieustanne parcie na pęcherz, w towarzystwie bólu, pieczenia przy oddawaniu moczu. Szansa, że złapiesz tą przykrą dolegliwość jest niestety spora, ponieważ jest to jedna z najpowszechniej występujących dolegliwości infekcyjnych. Pewne jest, że nie można bagatelizować objawów przeziębienia pęcherza moczowego bo może się to skończyć poważną chorobą. Czym jest i jak leczyć przeziębiony pęcherz? Wyjaśniamy poniżej.
Przewlekły i ostry pęcherz
Możemy mówić o kilku postaciach zakażeń układu moczowego, czyli o bezobjawowym i przewlekłym zapaleniu cewki i pęcherza moczowego oraz o ostrym zakażeniu układu moczowego, w tym również nerek. W przypadku infekcji bezobjawowych, chory nie zgłasza żadnych dolegliwości, a wynik badania ogólnego moczu często też jest zbliżony do prawidłowego. Ten stan jest jednak zagrożeniem dla zdrowia i może prowadzić do ciężkich zakażeń, jak chociażby odmiedniczkowego zapalenia nerek. Postać ta wymaga leczenia w przypadku współistnienia nieprawidłowości anatomicznych bądź fizjologicznych, np. ciąża czy odpływy wsteczne do moczowodów.
Infekcje ostre charakteryzują się częstym oddawaniem moczu, towarzyszącym temu bólem, pieczeniem, podwyższoną temperaturą, a nawet krwiomoczem. Może pojawić się zmieniona barwa i zmieniony zapach moczu. Zmiany zapalne obejmują zwykle błonę śluzową cewki lub pęcherza moczowego, czasami też jego głębsze warstwy. Przy infekcji przewlekłej, objawy są mniej nasilone. Może pojawiać się ból, częstomocz, nieraz okresowe trudności w oddawaniu moczu.
Jakie są przyczyny zapalenia pęcherza?
Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą wstępującą. Głównym winowajcą są bakterie, które docierają do pęcherza przez cewkę moczową. Przenoszeniu się bakterii na drogi moczowe sprzyja bliskość anatomiczna końcowego odcinka jelita grubego i narządów płciowych. Najpopularniejszym patogenem jest Escherichia coli. Zakażenie wywołują też inne drobnoustroje, jak Mykoplazma, Chlamydia, pierwotniaki i grzyby chorobotwórcze. Przyczyną zakażeń mogą być również procesy zapalne, które toczą się w narządach sąsiadujących z układem moczowym. Wstępnie, przyczynę dolegliwości ustala się głównie w oparciu o badania laboratoryjne moczu. W przypadku infekcji, w moczu zwiększona jest liczba krwinek białych, czasami czerwonych, może pojawić się białko.
Ostatecznie czynnik chorobotwórczy ustala się w oparciu o badanie bakteriologiczne tzw. posiew moczu.
Kto choruje częściej?
Na dolegliwości układu moczowego o podłożu bakteryjnym bardziej narażone są kobiety. Wiąże się to z budową anatomiczną – cewka moczowa u kobiet leży w bezpośrednim sąsiedztwie narządów płciowych i końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Krótka cewka moczowa kobiety nie stanowi dostatecznej zapory przed przenikaniem drobnoustrojów do pęcherza moczowego.
Wzrost zachorowalności daje się zauważyć w okresie letnim, kiedy korzystamy z kąpieli w jeziorach, basenach.
Jak leczyć pęcherz?
Objawy infekcji, po zastosowaniu leczenia, ustępują przeważnie w ciągu kilku dni. Jeśli szybko opanujemy ostre objawy zakażenia, pozwoli to na uniknięcie nawrotów i niebezpiecznych powikłań, które mogą być przyczyną uszkodzenia nerek, a nawet ich niewydolności.
Pamiętajmy, że nieleczone zapalenie cewki moczowej może doprowadzić do rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na dalsze odcinki dróg moczowych. Badanie ogólne moczu jest jednym z podstawowych badań przesiewowych w diagnostyce chorób układu moczowego. Pozwala na rozpoznanie m.in. zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego czy infekcji bakteryjnych.
W punktach pobrań CM Luxmed możesz wykonać analizę ogólną moczu, jak również posiew z antybiogramem. Mocz na posiew trzeba dostarczyć w jałowym pojemniku, który można kupić w aptece. Wyniki zawsze skonsultuj z lekarzem. W przypadku nawracających infekcji, krwiomoczu, gorączki, bólu w okolicy lędźwiowej lub nasilonych dolegliwości warto umówić się na konsultację u urologa w Lublinie.
Najczęściej zadawane pytania – FAQ
Czym jest przeziębiony pęcherz?
Przeziębiony pęcherz to potoczne określenie infekcji układu moczowego, najczęściej obejmującej cewkę moczową lub pęcherz. Może przebiegać ostro, przewlekle albo bezobjawowo.
Jakie są objawy przeziębionego pęcherza?
Typowe objawy to częste oddawanie moczu, nagłe parcie na pęcherz, ból i pieczenie przy oddawaniu moczu. Mogą pojawić się także podwyższona temperatura, krwiomocz oraz zmieniona barwa lub zapach moczu.
Co powoduje zapalenie pęcherza?
Zapalenie pęcherza najczęściej wywołują bakterie, które dostają się do układu moczowego przez cewkę moczową. Najczęstszym patogenem jest Escherichia coli, ale infekcję mogą powodować także inne drobnoustroje.
Dlaczego kobiety częściej chorują na zapalenie pęcherza?
Kobiety są bardziej narażone na infekcje układu moczowego ze względu na budowę anatomiczną. Krótsza cewka moczowa i jej bliskie sąsiedztwo z okolicą narządów płciowych oraz odbytu ułatwiają przenikanie bakterii do pęcherza.
Dlaczego przeziębiony pęcherz częściej pojawia się latem?
Latem częściej korzystamy z basenów, jezior i kąpielisk, a wilgoć oraz zmiana temperatury mogą sprzyjać infekcjom układu moczowego. Ryzyko zwiększa także odwodnienie i zbyt długie noszenie mokrego stroju kąpielowego.
Jakie badania wykonać przy podejrzeniu zapalenia pęcherza?
Podstawowym badaniem jest badanie ogólne moczu. Przy nawracających, nasilonych lub nietypowych objawach lekarz może zalecić także posiew moczu z antybiogramem, który pomaga ustalić przyczynę infekcji i dobrać leczenie.
Jak leczyć przeziębiony pęcherz?
Leczenie zależy od rodzaju infekcji, nasilenia objawów i wyników badań. Wyniki należy skonsultować z lekarzem, który dobierze właściwe postępowanie i zdecyduje, czy konieczne jest leczenie farmakologiczne.
Kiedy zgłosić się do lekarza przy zapaleniu pęcherza?
Do lekarza warto zgłosić się, gdy objawy są nasilone, nawracają, utrzymują się mimo domowego postępowania, pojawia się gorączka, krew w moczu, ból w okolicy lędźwiowej albo objawy dotyczą kobiety w ciąży, dziecka lub osoby z chorobami przewlekłymi.
Informacje zawarte w tym artykule mają charakter ogólnoinformacyjny i edukacyjny. Nie zastępują one profesjonalnej porady medycznej, diagnozy czy leczenia. Zaleca się konsultację z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej konkretnych objawów, dolegliwości czy stanu zdrowia.