palenie a zdrowie

Palenie papierosów, a zdrowie – Torakochirurg mówi wprost, co dzieje się z Twoim organizmem 

Przewlekłe palenie tytoniu, inaczej „nikotynizm” jest jednym z najczęstszych uzależnień występujących w Polsce niezależnie od płci. Niestety wyniki statystyczne mówią o stałym trendzie uzależnienia się występującym u mężczyzn i coraz większym u kobiet. Nikotynizm jest przyczyną wielu problemów zdrowotnych, przede wszystkim przewlekłych chorób związanych z układem oddechowym. Najbardziej poważnym schorzeniem jest rak płuca, którego główną przyczyną w 85-90% zachorowań jest właśnie palenie papierosów. Dlatego ważne jest działanie na rzecz profilaktyki przeciw nikotynowej oraz zachęcanie do zaprzestania palenia tytoniu w jak najszybszym czasie.

Nikotynizm nadal aktualnym problemem społecznym

W obecnym czasie istnieje wiele programów profilaktycznych, których celem jest zwalczanie przewlekłego palenia tytoniu. Pomimo prowadzonych szeregu działań ze strony ochrony zdrowia i programów rządowego wsparcia, problem palenia papierosów pozostaje nadal aktualny. Nałogowe palenie tytoniu pozostaje chorobą przewlekłą nie tylko w Polsce, ale też na świecie. Coraz częściej po papierosa sięgają ludzie młodzi, a nawet młodzież w wieku wczesnoszkolnym. Skala powyższego problemu doprowadziła do epidemii chorób odtytoniowych, czego negatywne skutki odbiły się na stanie zdrowia całego społeczeństwa.

Profilaktyka tarczą ochronną zdrowia

Tytoń zawarty w papierosach od dawna stanowi znaną używkę powodującą szkodliwe efekty zdrowotne. Dla świadomości społeczeństwa coraz częściej mówi się o czynnym i biernym paleniu, które mają istotny wpływ na nasze zdrowie. W dymie tytoniowym występuje ponad 7000 substancji o charakterze karcinogennym, które wywołują negatywny wpływ zarówno na aktywnego palacza, jak i jego całe otoczenie wdychające dym papierowsowy. Osoby będące w pobliżu, również są narażone na inhalacje powyższych substancji, nieświadomie zwiększając ryzyko występowania chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Dlatego najważniejszą rolą w profilaktyce jest natychmiastowe zerwanie nałogu u osób palących, a dla osób niepalących całkowita abstynencja nikotynowa. Powinno to stanowić wzór do naśladowania dla innych osób, którym ciężko wyjść z powyższego nałogu. „Postawa osoby niepalącej” stanowi tarczę ochronną dla wielu chorób w tym, np. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POCH), której można uniknąć.

Nikotynizm jako czynnik chorobotwórczy

Palenie tytoniu niewątpliwie zwiększa ryzyko chorób związanych z układem oddechowym, sercowo-naczyniowym, moczowym, pokarmowym, a nawet nerwowym. Nikotynizm współwystępujący z nieleczoną miażdżycą zwiększa 6-krotnie ryzyko zawału serca i udaru niedokrwiennego mózgu. Kluczowym działaniem jest pilne rzucenie palenia tytoniu. Już u nałogowych palaczy (20 papierosów /24h) zakończenie palenia tytoniu obniża ryzyko rozwoju choroby niedokrwiennej serca w ciągu 5 lat. To jednak w porównaniu do populacji niepalącej ryzyko nadal jest wyższe. Warto pamiętać, że przewlekły nikotynizm powoduje:

  • choroby układu wzroku (AMD),
  • choroby układu ruchu – osteoporoza,
  • choroby śluzówki jamy ustnej.

Wszystkie powyższe choroby dodatkowo mogą współwystępować z rakiem płuca, który jest najliczniejszym nowotworem złośliwym w populacji światowej i powoduje jej największą śmiertelność.

Rak płuca jest we wczesnym stadium bezobjawowy, natomiast postępujące objawy chorobowe wiążą się ze stanem jego zaawansowania.  Rzucenie palenia tytoniu zmniejsza ryzyko zachorowania na raka płuca w ciągu 5 lat. Powyższa informacja nie zwalnia byłego palacza z konieczności wykonywania kontrolnych badań obrazowych. Tomografia komputerowa jest badaniem pozwalającym na wczesne rozpoznanie podejrzanego guzka w miąższu płuca. Najważniejszą zasadą jest szybka diagnostyka i możliwa kwalifikacja pacjenta do zabiegu torakochirurgicznego.

Im szybciej, tym lepiej – ZŁOTA ZASADA

Zawarte w dymie nikotynowym substancje toksyczne podrażniają warstwy nabłonka oddechowego, który nagminnie wydziela lepki śluz. Powoduje to stan zapalny górnych i dolnych dróg oddechowych, co stwarza niekorzystne warunki podczas operacji. Dlatego u pacjenta zakwalifikowanego do zabiegu operacyjnego otwarcia klatki piersiowej w znieczuleniu ogólnym, przy intubacji tchawicy, niezwykle istotne jest, aby zaprzestał palenia tytoniu na okres około 4-6 tygodni. Ma to na celu oczyszczenie całości dróg oddechowych i poprawę wydolność oddechowo-krążeniowej nawet o 40%. Nieprzestrzeganie zasad abstynencji nikotynowej przed zabiegiem operacyjnym to: zaburzenie prawidłowego gojenia rany torakotomijnej, 2-krotne zwiększenie ryzyka zapalenia płuc, zakrzepicy i w końcu zatorowości płucnej. Przyjmuje się, że osoby palące w 30-40% są w większym stopniu narażone na powikłania okołooperacyjne. Tym samym przedłuża się pobyt chorego w szpitalu.

Efekt rzucenia palenia papierosów – podsumowanie

Czas bez nałogu nikotynowego istotnie poprawia nasze zdrowie i samopoczucie. Pacjenci odczuwają poprawę już w kilka dni od rzucenia nałogu.  Samoczynnie następuje normalizacja tętna i ciśnienia tętniczego. W przeciągu dwóch tygodni abstynencji następuje poprawa krążenia i wydolności oddechowej. Rok bez palenia papierosów umożliwia zmniejszenie ryzyka chorób serca i udarów nawet o 50 % w przeciągu najbliższych 5 lat. Osoby, które zrezygnowały z palenia, mogą należeć do grupy osób z niższym ryzykiem zachorowania na raka płuca w porównaniu do tych, które nadal palą. Dlatego tak ważna jest świadomość wśród naszego społeczeństwa, że nigdy nie jest za późno skończyć z byciem przewlekłym palaczem tytoniu. Korzyść odczuje była osoba paląca, a także jego bliscy.

dr n. med. Tomasz Prystupa

Młodszy asystent klinicznego oddziału

Chirurgii klatki piersiowej USK 4 w Lublinie

Autor wielu prac naukowych z dziedziny chirurgii klatki piersiowej.

Uczestnik zjazdów o tematyce chorób płuc leczonych torakochirurgicznie na arenie ogólnopolskiej i międzynarodowej. W Centrum Medycznym Luxmed Doktor udziela konsultacji z dziedziny chorób płuc i schorzeń klatki piersiowej leczonych chirurgicznie.

Najczęściej zadawane pytania – FAQ

Jak palenie papierosów wpływa na organizm?

Palenie papierosów szkodzi niemal całemu organizmowi. Wpływa niekorzystnie na płuca, serce, naczynia krwionośne, skórę, odporność oraz zwiększa ryzyko wielu chorób przewlekłych i nowotworowych.

Jak palenie wpływa na płuca?

Dym tytoniowy podrażnia drogi oddechowe, uszkadza płuca i pogarsza ich wydolność. Może prowadzić do przewlekłego kaszlu, duszności, częstszych infekcji, POChP oraz zwiększać ryzyko raka płuca.

Czy palenie zwiększa ryzyko raka płuca?

Tak. Palenie papierosów jest jednym z najważniejszych czynników ryzyka raka płuca. Ryzyko rośnie wraz z liczbą wypalanych papierosów i czasem trwania nałogu.

Jakie objawy u palacza powinny niepokoić?

Niepokojące są przewlekły kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, krwioplucie, chrypka, częste infekcje dróg oddechowych, utrata masy ciała, osłabienie lub pogorszenie tolerancji wysiłku.

Czy rzucenie palenia poprawia zdrowie?

Tak. Rzucenie palenia zmniejsza ryzyko wielu chorób, poprawia pracę układu oddechowego i krążenia oraz wspiera regenerację organizmu. Korzyści zdrowotne pojawiają się stopniowo po odstawieniu papierosów.

Czy bierne palenie jest szkodliwe?

Tak. Wdychanie dymu tytoniowego przez osoby niepalące również zwiększa ryzyko chorób układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz nowotworów. Szczególnie narażone są dzieci, seniorzy i osoby chore przewlekle.

Jakie badania warto wykonać u osoby palącej?

Zakres badań zależy od wieku, objawów i historii palenia. Lekarz może zalecić m.in. badanie lekarskie, RTG lub tomografię klatki piersiowej, spirometrię, morfologię oraz ocenę układu krążenia.

Kiedy zgłosić się do torakochirurga lub pulmonologa?

Konsultacja jest wskazana przy niepokojących objawach ze strony układu oddechowego, zmianach w badaniach obrazowych, podejrzeniu chorób płuc lub gdy palenie trwa wiele lat i pojawia się pogorszenie wydolności oddechowej.

Informacje zawarte w tym artykule mają charakter ogólnoinformacyjny i edukacyjny. Nie zastępują one profesjonalnej porady medycznej, diagnozy czy leczenia. Zaleca się konsultację z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia w celu uzyskania porady dotyczącej konkretnych objawów, dolegliwości czy stanu zdrowia.